Selma yavaşça annesinin kulağına doğru
Sonra o an geldi. Selma yavaşça annesinin kulağına doğru eğildi. Ve bir şey fısıldadı. Onu başka kimse duymadı. Ne gardiyanlar. Ne sosyal hizmet görevlisi. Ne de kollarını kavuşturmuş, dosyası hâlâ hafızasında taze bir halde yarı açık kapıdan izleyen Albay Mehmet. Sadece Rüya. Kızın söylediği şey o kadar basit, o kadar imkânsızdı ki, kadın bir an … Devamını oku