En Dakika Haberler

Kapıyı çaldığımda kalbim göğüs kafesimi zorluyordu ama bu kez korkudan ya da utançtan değil, adaletin getirdiği o sarsılmaz kararlılıktandı. Kapı açıldı. Burcu, beni karşısında görmeyi hiç beklemiyordu. Yüzündeki o kibirli, her şeyi kontrol edebileceğini sanan ifade bir anlığına dalgalandı, yerini şaşkınlığa bıraktı. “Senin burada ne işin var? Ben sana telefonda…” diye başladı, sesi her zamanki … Devamını oku

Murat ve Elif, on iki yıllık evliliklerinde pek çok zorluğu birlikte aşmış bir çiftti. Dışarıdan bakıldığında mutlu ve uyumlu görünüyorlardı. Ancak son zamanlarda Murat’ın içinde büyüyen bir huzursuzluk vardı. Elif, sağlıklı yaşam konusunda oldukça titizdi. İnternette gördüğü her yeni öneriyi araştırıyor, faydalı olduğuna inandığı şeyleri hayatlarına uygulamaya çalışıyordu. Bir süre önce doğal bitkilerden hazırladığı özel … Devamını oku

Hasan Amca’nın sözleri duyduğum anda boğazım düğümlendi. “Ne demek doktora değil?” diye fısıldadım. Yaşlı adam derin bir nefes aldı. Sonunda zarfı elime bıraktı. “Önce bunu oku. Sonra konuşuruz.” Titreyen ellerimle zarfı açtım. İçinden, babamın el yazısıyla yazılmış birkaç sayfa çıktı. İlk satırda şu cümle vardı: “Oğlum, bu mektubu okuyorsan artık ben yokum. Bana kızacağını biliyorum … Devamını oku

Bedenime dokunma, yoksa bütün huzurevini ayağa kaldırırım!” İstanbul’un dışındaki küçük sahil kasabasında bulunan **“Huzur Konağı Yaşlı Bakım Evi”**nin yemek salonu bir anda sessizliğe büründü. Kaşıkların tabaklara çarpma sesi kesildi, televizyonda oynayan dizi bile sanki kısılmış gibiydi. Ses, 7 numaralı odadan gelmişti. Orada 76 yaşındaki Fatma Hanım kalıyordu. Zayıf, bembeyaz saçlıydı ama gözleri, yıllardır içinde birikmiş … Devamını oku

Kemal’in mektubu elimden kayıp yere düştü. Kalbim göğsümden çıkacakmış gibi atıyordu. Titreyen ellerimle kâğıdı yeniden aldım ve okumaya devam ettim. “Bu satırları okuyorsan artık bu dünyada değilim. Sana gerçeği yüzüne karşı söyleyemedim. Çünkü bunu söyleseydim benimle evlenmeyi kabul etmeyeceğini biliyordum.” Derin bir nefes aldım. Bir sonraki satır ise beni yıllar öncesine götürdü. “Yirmi altı yıl … Devamını oku

Serkan’ın sesi telefonda öfkeyle titriyordu. “Sen bunu bana gerçekten yaptın mı?!” diye bağırdı. Telefonu kulağımdan biraz uzaklaştırdım. Üçüzlerden biri yine ağlamaya başlamıştı. Diğer ikisi de onu takip etmek üzereydi. “Sakin ol,” dedim. “Ne olmuş?” “Ne mi olmuş? Bavulumu açtım! Bütün kıyafetlerimin yerine bebek bezleri, biberonlar, süt sağma poşetleri, pişik kremleri ve emzikler koymuşsun! Takım elbiselerim, … Devamını oku

Kapıyı açtığım anda karşımda iki polis memuru ile sivil giyimli bir kadın duruyordu. Daha ne olduğunu anlayamadan kadın gözlerini benim arkamdaki adama dikti ve titreyen bir sesle, “İşte burada!” diye bağırdı. Arkamı döndüğümde yüzünün bembeyaz kesildiğini gördüm. Birkaç saniye önce bana kapıyı açmamam için yalvaran adam, pencereye doğru kaçacak yer arıyordu. Polislerden biri kimliğini göstererek … Devamını oku

Ve henüz birkaç aylık olan üç bebeğim vardı. Babam onların varlığını biliyordu. Yedi yıldır herkes sustu. Bir tek ben hiçbir şey bilmiyordum. Fotoğrafı elimde tutarken babamın yüzüne bakamadım. Üç yıl önce onu toprağa vermiştim. Cenazesinde saatlerce ayakta durmuş, insanların “Baban seninle gurur duyuyordu” sözlerini dinlemiştim. Şimdi ise önümde, yedi yıl önce çekilmiş bir fotoğrafta, babam … Devamını oku