Kapının önünde duran kişi, Meral’in yıllardır görüşmediği eski eşi Hasan’dı.
Meral’in yüzündeki şaşkınlık yerini korkuya bıraktı.
“Sen… Senin burada ne işin var?” diye kekeledi.
Hasan sakin bir ifadeyle bana baktı.
“Davet ettiğiniz için geldim,” dedi.
Onu içeri buyur ettim.
Meral ise sandalyesine çökmüş, gözlerini Hasan’dan ayıramıyordu.
Masadaki herkes sessizdi.
Zeynep bile neler olduğunu anlamaya çalışıyordu.
Hasan ceketini çıkardıktan sonra bana dönüp gülümsedi.
“Yıllardır kimse beni bu eve çağırmamıştı.”
Meral sert bir sesle araya girdi.
“Eski defterleri açmanın kimseye faydası yok.”
Ben ise sakinliğimi koruyarak cevap verdim.
“Eski defterleri ben açmadım. Ama bugün kızımın koridorda, şişme yatakta uyuduğunu görünce bazı şeylerin konuşulmasının zamanı geldiğini düşündüm.”
Hasan derin bir nefes aldı.
“Anlaşılan Meral hiç değişmemiş.”
Masadaki sessizlik daha da ağırlaştı.
Murat da tam o sırada iş seyahatinden erken dönmüş ve yazlığa ulaşmıştı.
Kapıdan içeri girdiğinde sofradaki havayı hissedince şaşırdı.
“Neler oluyor?” diye sordu.
Kimse cevap vermedi.
Hasan ayağa kalktı.
“Oğlum,” dedi Murat’a bakarak.
“Bugün burada sadece anneni suçlamak için bulunmuyorum. Ama artık bazı gerçekleri bilme zamanın geldi.”
Murat şaşkınlıkla annesine döndü.
Meral ise gözlerini kaçırdı.
Hasan konuşmaya devam etti.
“Biz evliyken annen herkese hükmetmeyi severdi. Benim ailemi küçümsedi. Kardeşlerimi evimize sokmadı. Kendi istekleri yerine gelmeyince günlerce kimseyle konuşmazdı.”
Meral öfkeyle ayağa kalktı.
“Yeter artık!”
Hasan başını salladı.
“Hayır. Yıllarca sustum. Ama bugün sekiz aylık hamile bir kadını koridorda yatırdığını görünce susamayacağımı anladım.”
Murat’ın yüzündeki ifade değişmeye başlamıştı.
“Anne… Bu doğru mu?”
Meral sertçe cevap verdi.
“Abartıyorsunuz. Alt tarafı bir geceydi.”
Ben de ilk kez söze girdim.
“Hayır Meral. Alt tarafı bir gece değildi. O koridorda yatan benim kızımdı. Karnında da senin torunun vardı.”
Zeynep gözlerini yere indirdi.
“Beni üzmek istemedim anne. Sorun çıkmasın diye sesimi çıkarmadım.”
Murat şaşkınlıkla eşine döndü.
“Neden bana söylemedin?”
“İşin vardı. Seni strese sokmak istemedim.”
Murat derin bir nefes aldı.
Sonra annesine döndü.
“Gerçekten kendi rahatın için hamile eşimi koridorda yatırdın mı?”
Meral yine aynı umursamaz tavrıyla omuz silkti.
gorsele do’kunun detaylar diger syfada….