en yakın arkadaşım down sendromlu kız kardeşimle
Kâğıt titreyen ellerimin arasında açıldı. İlk satırı okuduğumda nefesim kesildi. İkinci satırda gözlerim doldu. Üçüncü satıra geldiğimde ise kâğıdı elimden düşürdüm. “Bu nasıl mümkün olabilir?” diye fısıldadım. Baran eğilip kâğıdı yerden aldı. “Bunu senden yıllarca saklamak zorunda kaldım.” Başımı kaldırıp ona baktım. “Ne sakladın?” Baran birkaç saniye sustu. Sonra koridorun duvarına yaslandı. “Bahar’ın çocuk sahibi … Devamını oku