admin

Kocam, üç yıl boyunca uzakta çalıştıktan sonra geri döndüğünde yalnız gelmemişti. Kapıdan içeri kolunda bir metres… ve adını Mert koyduğu iki yaşındaki oğluyla girdi. Bu aşağılanmayı sessizce kabul etmemi talep etti. Ağlamadım. Bağırmadım. Yalvarmadım. Ona baktım. Sakince. Boşanma evraklarını eline tutuşturdum. Ve sonra, onun küstahlığını hayatı boyunca taşıyacağı bir pişmanlığa dönüştürecek olan şeyi aldım. Benim … Devamını oku

“O senin annen, benim değil. Eğer hâlâ Nişantaşı’nda marka çantalar peşinde koşmak istiyorsa, parasını sen ödeyebilirsin.” Eski kocam Arda Soylu’ya, İstanbul’un soğuk adliye koridorlarında boşanmamız resmileştikten bir gün bile geçmeden söylediğim ilk şey buydu. Selam verme zahmetine bile girmedi. Doğrudan öfkeye daldı. “Ne yaptın sen Melis? Annem İstinye Park’ta kasada kalmış, kartı reddedilmiş. Kadına hırsız … Devamını oku

Kalabalık bir aile mangal partisinde, Gümüş Liyakat Madalyamın doğrudan kor gibi yanan kömürlerin içine atılmasını dehşet içinde izledim. Ben tepki veremeden, sekiz yaşındaki oğlum bağırdı: “Lale Hala onu annemin çantasından aldı!” Cevap anında geldi; yüzüne inen sert bir tokat. “Kapa çeneni, seni küçük baş belası.” Oğlum sertçe yere düştü ve hareket etmedi. Buna rağmen Lale … Devamını oku

Babam bana köyde müstakil bir ev, erkek kardeşime ise İstanbul’da lüks bir rezidans daire vermişti; ailedeki herkes, kimse bunu yüksek sesle söyleme cesaretini gösteremeden çok önce mesajı almıştı. Kardeşim Arda; Levent’te cam duvarlı, güvenlik görevlisi olan, şehir manzaralı ve annemin sanki o gökdeleni kendi doğurmuş gibi iç çekmesine neden olan mermer zeminli bir daire aldı. … Devamını oku

42 yaşımda aşık oldum, hiç kimseye haber vermeden aramızda anlaşıp nikah yaptık, gerçekten aşkı iliklerime kadar hissettim onunla, bana düşkünlüğü, hayal dahi edemeyeceğim güzel sözleri, ilgisi ayaklarımı yerden kesmişti. Onun işten eve gelmesini büyük bir heyecanla beklerdim, uzun uzun sohbetler eder gülerdik, aylarca bu şekilde devam etti mutluluğumuz. Son günlerde önemli işleri olduğu için biraz … Devamını oku

Uzun mesaimin ortasında telefonum titredi; bir anlık bir safça heyecanla daha ekrana bakmadan gülümser gibi oldum. Doğum günümdü. Ailemden kimsenin bir süredir bu tarz günleri hatırladığı yoktu ama yine de içimden bir parça beklemişti işte. Basit bir şey umuyordum. Bir mesaj. Bir “iyi ki doğdun.” Önemli olduğumu kanıtlayan sıradan ve sıcak bir şeyler. Bunun yerine, … Devamını oku

70 yaşındaki Hüseyin Efendi, Anadolu’nun ücra bir kasabasında yaşayan varlıklı bir ağaydı. On yıl önce vefat eden ilk eşi Hacer Hanım’dan geriye, her biri evli barklı üç kızı kalmıştı. İlerlemiş yaşına rağmen Hüseyin Efendi’nin kalbinde hâlâ bir ukte vardı: Soyadını yaşatacak ve aile mirasını devralacak bir erkek evlat sahibi olmak. Bu arzusunu gerçekleştirebilmek için yeniden … Devamını oku

Telefon geldiğinde, ucuz deterjan ve çokça verilmiş “son şans” gibi kokan çamaşırları katlıyordum. Bu detayı çok net hatırlıyorum; çünkü hayatınız bir “öncesi” ve “sonrası” olarak ikiye ayrıldığında, zihniniz en küçük, en tuhaf şeylere tutunur. Leyla’nın çoraplarından birinin tersi dönmüştü. Tişörtlerimden birinde spagetti sosu lekesi vardı. Telefonum koltuğun üzerinde bilinmeyen bir numarayla titredi ve daha cevap … Devamını oku