EVSİZ BİR ADAM ELİNDE, “BENİMLE EVLEN. YAŞAMAK İÇİN SADECE BİR AYIM KALDI,” YAZAN BİR PANKART TUTUYORDU — ONA ACIYIP KABUL ETTİM, AMA CENAZESİNDEN SONRA GELEN MEKTUBU OKUYUNCA YÜZÜMDEN KAN ÇEKİLDİ.
“Fakat ilk birkaç cümleyi okuduğum anda ellerim titremeye başladı.” Mektubun başında şöyle yazıyordu: “Derya, sana anlattığım hayatın büyük kısmı doğruydu. Sokakta yaşadım, hastaydım ve gerçekten fazla vaktim kalmamıştı. Ama senin bilmediğin bir şey var. Ben o metro girişine tesadüfen oturmadım. Seni bulmak için oradaydım.” Bir an nefes alamadım. Satırları tekrar okudum. Sonra bir kez daha. … Devamını oku