“Şimdi sana babanın neden yıllardır bu sırrı saklamama yardım ettiğini anlatacağım. Ama önce bilmen gereken bir şey var… Tamer senin sandığın kişi değil.” Annem bu cümleyi söylediğinde odanın içindeki hava bir anda ağırlaşmış gibi geldi. Gözlerim hâlâ sol kolundaydı. Dirseğinin biraz altında, teninin üzerinde koyu kahverengi, küçük ve kusursuz bir hilale benzeyen bir işaret vardı. … Devamını oku
“Ne söyledi?” Toprak birkaç saniye sustu. “Babam aslında benim babam değilmiş.” O cümleyi duyduğum anda sanki arabanın içindeki bütün sesler kesildi. Yağmur ön cama vuruyor, silecekler hızla çalışıyor, telefonum bardaklığın yanında titremeye devam ediyordu ama ben hiçbirini duymuyordum. “Kim söyledi bunu sana?” “Diğer annem.” Koray aramayı bıraktı. Birkaç saniye sonra yeniden aradı. Açmadım. Anahtara bağlı … Devamını oku
“Ben ise ekranda ne olduğunu gördüğüm anda ağzımı elimle kapattım.” Çünkü sahnenin arkasındaki dev ekranda, yıllardır görmediğim bir video oynuyordu. Ve videoda annem vardı. Salondaki herkes susmuştu. Sibel ise sahnenin ortasında, annemin diktiği elbisenin birebir kopyasıyla öylece kalakalmıştı. Görüntü biraz eskiydi. Annem yatak odamızdaki küçük çalışma masasının önünde oturuyordu. Başında renkli bir eşarp vardı. Hastalığı … Devamını oku
“Kürşat’ın yüzündeki bütün renk bir anda çekildi. Elindeki fincanı tezgâha bırakırken parmaklarının titrediğini gördüm.” O ana kadar yaşadığım utancı, baş dönmesini ve insanların üzerimde gezinen bakışlarını unutmuştum. Çünkü birkaç saniye önce beni ve Fındık’ı kapının önüne koymaya çalışan adam, şimdi karşısındaki yabancıya sanki yıllardır kaçtığı biriyle karşılaşmış gibi bakıyordu. “Neriman Aksoy…” diye tekrarladı Kürşat. Sesi … Devamını oku
İKİ GENÇ GELİN OLARAK KÖYÜN AĞASIYLA EVLENDİK — DAHA İLK GECE YAPTIĞI ŞEY, İKİMİZİN DE O EVLİLİĞE NEDEN SEÇİLDİĞİMİZİ SORGULAMAMIZA NEDEN OLDU… Benim adım Nare. Yirmi dört yaşındaydım ve hayatım boyunca doğduğum köyün birkaç kilometre ötesine bile doğru düzgün çıkmamıştım. Yanımda aynı gelin arabasında oturan Suna ise yirmi iki yaşındaydı. O güne kadar birbirimizi yalnızca … Devamını oku
Kocam Serhat’ın en yakın arkadaşı Levent, neredeyse on beş yıldır hayatımızdaydı. Serhat’la üniversiteden beri arkadaşlardı. Birlikte iş kurmuşlar, birlikte batmışlar, sonra yeniden ayağa kalkmışlardı. Düğünümüzde Serhat’ın şahidi Levent’ti. Oğlumuz doğduğunda hastanenin kapısında sabaha kadar bekleyen de oydu. Bu yüzden üç ay önce Serhat’ı ani bir kalp kriziyle kaybettiğimde, Levent’in cenazeden sonra bana söylediği sözleri garipsemedim. … Devamını oku
Bir gecede, hiçbir uyarı ya da yol haritası olmaksızın yeğenlerime ebeveynlik yapmaya başladım. Hayatım tam düzene girmişken, geçmişim görmezden gelemeyeceğim bir şekilde kapımı çaldı. On beş yıl önce ağabeyim Murat, karısının mezarı başında öylece durdu… ve sonra çiçekler daha toprağa tutunmadan ortadan kayboldu. Ne bir uyarı ne de bir veda bıraktı. Hiçbir açıklama yapmadan üç … Devamını oku
Hayatımdaki her şeyin sonunda yerle bir olduğunu düşünüyordum; terk edilmiştim, hamileydim ve evime haciz gelmek üzereydi. Ancak yazın en sıcak gününde yaşlı komşuma yardım ettiğim o an, her şey bir gecede değişti. Ne komiserin kapımı çalacağını ne de posta kutumda geleceğimi tamamen değiştirecek o sırrın beklediğini tahmin edebilirdim. Dibe vurmanın bir tür uyarıyla geleceğine inanırdım. … Devamını oku
Bir inşaat amelesi doktora gidip haftalardır tuvalete çıkamadığını söylemiş . Doktor muayene edip külodunu çıkarmasını ve yüzükoyun uzanmasını istemiş . Amele denileni yapmış . Doktor kısa bir muayeneden sonra yan tarafta duran beyzbol sopasını getirip hastanın poposuna 34 kere sertçe vurmuş. devamı sonraki sayfada…
“Ne yazıyordu?” Jale birkaç saniye cevap vermedi. Sonra fısıldadığı cümleyi duyduğum anda dizlerimin bağı çözüldü. “Derin, mektubun üzerinde ‘Babam Ulaş’a’ yazdığını söyledi.” Telefonu kulağımdan çekip birkaç saniye ekrana baktım. “Ne?” “Ben de yanlış duyduğumu sandım,” dedi Jale. “Ama Bade ona tekrar sordu. Derin de aynı şeyi söyledi. Fotoğraftaki küçük kızın arkasında da bir tarih varmış. … Devamını oku