Yararlı Yazılar

“Karşımda duran kişiyi görünce dizlerimin bağı çözüldü ve olduğum yere yığıldım.” Kapıyı açan adamın yüzüne bakarken nefes alamıyordum. Saçları omuzlarına kadar uzamıştı. Sakalları dağınıktı. Yüzü güneşte, soğukta, yıllarca açık havada kalmış gibi sertleşmişti. Ama gözleri… O gözleri tanıyordum. Bir annenin çocuğunun gözlerini unutması mümkün değildi. “Utku…” diyebildim. Adamın dudakları titredi. Bir adım geriye çekildi. “Anne.” … Devamını oku

“İçeri gel. Otursan iyi olur. Çünkü sana anlatacağım şey, yalnızca Jale hakkında bildiklerini değil… kendi geçmişin hakkında bildiğin her şeyi değiştirecek.” Nalan’ın bu sözleriyle birlikte boğazım düğümlendi. Kapının önünde birkaç saniye öylece kaldım. Sonra içeri girdim. Ev küçüktü ama sıcak görünüyordu. Duvarlarda eski aile fotoğrafları, kitaplarla dolu raflar ve pencerenin yanında büyükçe bir koltuk vardı. … Devamını oku

Hayatımın aşkını kaybettikten iki yıl sonra, rahmetli kocamın en yakın arkadaşıyla evlendim. Düğün gecemizde, gözlerinde yaşlarla bana baktı ve “GERÇEĞİ BİLMEN GEREKİYOR. ARTIK SAKLAYAMAM.” dedi. Adım Nermin. Yetmiş bir yaşındayım. İki yıl önce kocam Kemal, sarhoş bir sürücünün neden olduğu bir kazada hayatını kaybetti. O günlerden sağ çıkmamı sağlayan kişi ise çocukluk arkadaşı Rıza oldu. … Devamını oku

Köyün ağası, oğlu Mehmet’i evlendirir. Düğün olur, dernek olur, ilk gün… Ağa yeni gelini yanına çağırır. — “Hele gelin hele… bi konuşak bakalım.” Gelin Gülizar başını eğmiş, edepli edepli yaklaşıyor: — “Buyrun kayınbabacığım.” Ağa sorar: — “Yemek yapmayı bilir yanlış mı yapılır?” — “Bilirim kayınbabacığım.” — “Ekin biçmeyi mi?” — “Onu da bilirim.” Ağa kaşlarını … Devamını oku

Gece yarısını vurduğunda evin içindeki tüm sesler çekilir, geriye yalnızca duvar saatimizin o tekdüze tıkırtısı ve pencerelere vuran rüzgârın fısıltısı kalırdı. Tam altı aydır, saat on ikiyi gösterdiği her gece aynı şey tekrarlanıyordu. Emre’nin adımları koridorda belirir, yatak odasının aralık kapısından süzülen loş ışık tenime vururken kalbimin göğüs kafesimi zorlayan çarpıntısı başlardı. Bir kadının evliliğinde … Devamını oku

42 YAŞINDA DUL KALDIM, BENDEN YAŞÇA KÜÇÜK KÖYÜN ERKEĞİYLE… İLK KEZ YALNIZ KALDIĞIMIZ GECE BANA YILLARDIR KİMSENİN SÖYLEMEDİĞİ O SÖZÜ SÖYLEDİ. Kocamı kaybettiğimde kırk iki yaşındaydım. Yirmi yıllık evliliğin ardından evin içindeki sessizlik insana bazen ölümden bile ağır gelebiliyormuş. Bunu o zaman öğrendim. Kocam kötü bir adam değildi. Çalışkan, ailesine bağlı, kendi hâlinde biriydi. Fakat … Devamını oku

“Aman Tanrım… Hayır! Adrian, bana bunun gerçek olmadığını söyle!” Vanessa’nın çığlığı koridorda yankılanırken yatağımda doğruldum. Karnımdaki ameliyat kesiği sızlıyordu ama o an acıyı neredeyse hissetmiyordum. Birkaç saniye sonra Adrian’ın odasından bir şeyin yere düştüğünü duydum. Ardından sesi geldi. “Claire! Buraya gel!” Sesindeki öfke, yıllardır alışık olduğum o kendinden emin tondan çok farklıydı. İlk kez korkuyordu. … Devamını oku

Kısa süre sonra polisler eve geldi. Arama sırasında eski bir defter bulundu. Defterdeki bazı yazılar, Elif’in kaybolduğu geceyle ilgili korkunç şüpheler doğurdu. Ardından ekipler bahçedeki eski kulübeyi aradı. Zemindeki tahtalar kaldırıldığında gizli bir kapak ortaya çıktı. Komiser Jale aşağı indiğinde bir anda durdu. — Kimse hiçbir şeye dokunmasın! Çünkü yerin altında bulunanlar, on beş yıllık … Devamını oku

Ertesi sabah saat altıda uyandığımda ev sessizdi. Nevra’nın geceden hazırladığı zafer havası hâlâ koridorda asılı gibiydi. Mutfak masasının üzerinde bana bırakılmış küçük bir alışveriş listesi vardı. Altına da kendi el yazısıyla, “Tuna yumurtayı kayısı kıvamında sever,” diye not düşmüştü. Listeye birkaç saniye baktım. Sonra katlayıp çantama koydum. Kahvaltı hazırlamadım. Market alışverişine çıkmadım. Sessizce giyindim, aynanın … Devamını oku

“Anne…” diye fısıldadı oğlum. “Sen… bunu gerçekten yaptın mı?” Gözlerimi yüzünden ayırmadan başımı hafifçe salladım. Gelinim Pelin, elindeki kâğıtlara tekrar baktı. Dudaklarındaki o kendinden emin gülümseme birkaç saniye içinde kaybolmuştu. Az önce bavulumu kapının yanına koyarken neredeyse neşeyle dolaşan kadın şimdi belgeleri titreyen parmaklarıyla çeviriyordu. Oğlum Bülent ise tek kelime edemiyordu. Kapıda duran avukatım Vedat Bey, sesini yükseltmeden konuştu. … Devamını oku