Kendi anne olamadığı için kız kardeşinin devam ettiğii dokuz ay boyunca karnımda taşıdım. Ancak doğumdaki dakikalar sonra kocam bana yalvardı: “Lütfen, bebeğin hazır olması ona verme.” Ayrıca bana böyle mesajlar gösterdi ki, kız kardeşine ihanet etmek zorunda kaldı. Leyla her zaman, ruhunun zerresine işlenmiş bir tutkuyla bebek sahibi olmakta. Bir kolundaki oyuncak bebek, diğerinde bebek … Devamını oku
Çorba suratına sıvı bir ateş gibi çarptı ve birkaç saniye boyunca nefes almayı unuttum. Annem, az önce sebep olduğu yanığı daha da sızlatacak kadar soğuk bir ifadeyle, elinde boş kaseyi sıkarak tepemde dikiliyordu. “Ona ona şeyini vereceksin — yoksa defol git!” diye bağırdı. Onun arkasında üvey kardeşi Pelin gülümsüyordu. Şaşkın değildi. Pişman değildi. Zafer gibiydi. … Devamını oku
Ablamın gidişiyle birlikte gittiğinden bir hafta sonra, iş arkadaşı arayan Cemre’nin ofiste bana bir telefondan ayrıldığını söyledi. Oraya, ablamdan kalan son bir parçayı almak için gittiğimi sanıyordum. Hayatımı bölecek bir videonun oynatma tuşuna basmak üzere olduğumdan haberim yoktu. O sabah Rüzgar, bir elinde bulundurmanın yeni bir paket, diğer elinde yanağım, üzerime doğru eğildi. “Eve erken … Devamını oku
Kızımın dünyanın her köşesini sanırdım, özellikle onu kaybettikten sonra. Yanılmışım; gerçek, neredeyse hiç gelmediğim bir telefon görüşmesiyle başladı. Kendi evlendiğini, vermenin acısını hiçbir şey yaşamamasını istemem. Zeynep 13 yaşında vefat ettiğinde, bu sadece boş bir alan bırakmadı; her şeyi “öncesi” ve “sonrası” olarak ikiye böldü. insanlardan önceki. Ondan sonra. O gittiği an, benim de bir … Devamını oku
Kocam arkadaşlarıyla içmeye gittiği için doğumda yanımda yoktu; beni kurtaran kişi ise onun doksan yaşındaki babaannesi oldu. Liseden hemen sonra hamile kaldım. Mert bunu öğrendiği an bana evlenme teklif etti. Arayabileceğim ebeveynlerim ya da sığınabileceğim bir baba ocağım yoktu. İkisini de ben küçükken kaybetmiştim. Mert ile evlendiğimde, o benim dünyadaki tek dayanağımdı. Gülten Hanım’ın evinde … Devamını oku
Ekim ayında bir Salı sabahıydı. Ben uyurken kapımın altından bir zarf bırakılmıştı. Krem rengi kağıdın üzerindeki el yazısını tanıyamadım ama gönderen kısmındaki adresi görünce mideme bir kramp girdi: Sahil Anıt Hastanesi. Zarfn içinden çıkan kısa not, geçmişimle aramda ördüğüm o özenli mesafeyi bir anda yerle bir etti: “Sayın Davut Bey, eski eşiniz Reyhan sizi acil … Devamını oku
Hastanenin keskin ışıkları altında, kaburgalarım sıkıca sarılmış, sol kolum askıda ve saç diplerimde kurumuş kan lekeleriyle yatarken kızım aradı. Sesi, sanki bir balayı müjdesi veriyormuş gibi parlak, hatta heyecanlı geliyordu. “Baba, yarın evleniyorum, o yüzden sakın gelme. Ha, bu arada evini ve arabanı da sattık. Hadi eyvallah.” Üç uzun saniye boyunca duyduğum tek şey, yanımdaki … Devamını oku
BABALIK TESTİ ŞOKU: KEREM’İN İHANETİ VE BEKLENMEDİK GERÇEK İlk ve tek çocuğunun doğuşu, kocasının babalığıyla ilgili şok edici suçlamasıyla bir kabusa dönüştü. İncinmiştim ama masumiyetimi kanıtlamaya kararlıydım. Ancak kocamın annesinin herşeyi içine girip hayatı mahvetmekle tehdit ettiğinde, her şeyi tamamen değiştirecek bir şey keşfettim. Beş hafta önce kızımızın Zeynep’i kucağındayken, bu hayatın en mutlu günlerinden … Devamını oku
Boşanmamızdan Beş Dakika Sonra Çocukları Alıp Londra’ya Gittim—Eski Kocamın Tüm Ailesi Onun Hamile Metresini Kutlarken, Bir Ultrason Cümlesi Her Şeyi Yerle Bir Edene Kadar… Boşanma dosyalarının bulunduğu yerin üzerinden beş dakika bile geçmemişti ki, eski kocasının orada metresinin telefonunu açtı. Hayatımda ondan sonraki en yumuşak ses tonuyla, “onların görünümüi” görünmek üzere yola çıkacağını söyledi. İşte … Devamını oku
Sevdiğim adamla evlenmeme dakikalar kaldığı ki babamın yerinde donup kaldı. Gözlerindeki o korku dolu bakışları, satır aralarında her şeyi yerle bir etti. Düğün gününde mutluluktan ağlayacağımı hep hayal ederdim. Her şeyden çok, babası Doğan’ın koluna girip beni o yolda sürdürmesini istiyordun. Beni tek başına büyütmüş ve bir kez olsun şikayet etmemişti. Annem ben çok küçükken … Devamını oku