Ony altı yıl, beş çocuk ve bir ömre sığdırılan sayısız fedakarlık… Murat ile evlendiğimizde henüz çok gençtik. El ele verip sıfırdan bir hayat kurmuş, birbirimize verdiğimiz sözlerle beş evladımızı sevgiyle büyütmüştük. En küçüğümüz Elif henüz beş yaşındaydı ve ben hayatımın en huzurlu döneminde olduğumu sanıyordum. Ancak o gece, bir telefon titremesiyle kurduğum tüm hayaller yerle … Devamını oku
Her zaman annemle birbirimizden başka kimsemiz olmadığını sanırdım. Ta ki vasiyeti bunun tam tersini gösterene kadar. Gerçek ise ancak odasında saklanmış bir mektup bulduğumda ortaya çıkmaya başladı. Annemi çok seviyordum. Ama hiç babam olmadı. Küçükken Babalar Günü geldiğinde kendimi kaybolmuş gibi hissederdim. Annem Meryem bana hep şöyle derdi: “Her zaman sen ve ben vardık, Zeynep. … Devamını oku
Murat ve Elif, on iki yıllık evliliklerinde pek çok zorluğu birlikte aşmış bir çiftti. Dışarıdan bakıldığında mutlu ve uyumlu görünüyorlardı. Ancak son zamanlarda Murat’ın içinde büyüyen bir huzursuzluk vardı. Elif, sağlıklı yaşam konusunda oldukça titizdi. İnternette gördüğü her yeni öneriyi araştırıyor, faydalı olduğuna inandığı şeyleri hayatlarına uygulamaya çalışıyordu. Bir süre önce doğal bitkilerden hazırladığı özel … Devamını oku
Kırk üç yaşındaydım. Dul kalalı altı yıl olmuştu. Kocamı bir trafik kazasında kaybettikten sonra bir daha evlenmeyi hiç düşünmemiştim. Köyün kenarındaki küçük taş evimde tek başıma yaşıyor, bahçemde yetiştirdiğim sebzeleri pazarda satarak geçimimi sağlıyordum. Benim adım Neriman. Köyde herkes beni sakin, kendi halinde bir kadın olarak tanırdı. Kimsenin işine karışmaz, kimseyi de hayatıma fazla yaklaştırmazdım. Ta … Devamını oku
“İnsanlar ne derse desin, ben onunla evleneceğim.” Yirmi yaşındaki Derya bu cümleyi söylediğinde annesi karşısındaki kızına uzun süre bakakalmıştı. Çünkü Derya’nın evlenmek istediği adam tam elli yaş büyüktü. Yetmiş yaşındaki Rauf Bey, yıllardır ilçede yaşayan, maddi durumu oldukça iyi, eşini birkaç yıl önce kaybetmiş bir iş insanıydı. Derya ise daha hayatının başındaydı. Üniversiteye yeni başlamış, … Devamını oku
Genç yaşımda hayatımın böyle değişeceğini asla tahmin etmezdim. Köyün en fakir evlerinden birinde, hasta babam ve iki küçük kardeşimle yaşıyordum. Annem ben çocukken ölmüştü. Babam yıllarca tarlalarda çalışmış, sonra geçirdiği bir kaza yüzünden bastonsuz yürüyemez hâle gelmişti. Borçlarımız ise her geçen gün biraz daha büyüyordu. İnsan bazen yoksulluğa alıştığını sanıyor. Sonra bir gün kapınıza alacaklı … Devamını oku
Benim adım Rauf. Yetmiş iki yaşındayım. İnsan benim yaşıma geldiğinde geçmişte bıraktığı acıların artık kendisine yetişemeyeceğini sanıyor. Yanılmışım. Bazı acılar kaybolmuyor. Sadece yıllarca sessizce bekliyor. Oğlum Taylan, yirmi dokuz yaşındayken evleneceğini söylediğinde hayatımda uzun zamandır hissetmediğim kadar büyük bir mutluluk yaşamıştım. Annesini sekiz yıl önce kaybetmiştik. O günden sonra Taylan ile birbirimize daha çok bağlanmıştık. Bir akşam … Devamını oku
“Ama beni asıl korkutan, eve vardığımızda yatağın altında duran şey değil… annemin onu neden otuz bir yıl boyunca kimsenin bulamayacağına inanarak sakladığıydı.” Annem arabayla kır evine doğru giderken ben, babamı da yanıma alıp birkaç dakika sonra peşinden yola çıktım. Babam ne olduğunu anlamaya çalışıyordu. “Annen neden birden fırladı gitti?” diye sordu. “Bilmiyorum,” dedim. Ama doğru … Devamını oku
42 yaşımda aşık oldum, hiç kimseye haber vermeden aramızda anlaşıp nikah yaptık, gerçekten aşkı iliklerime kadar hissettim onunla, bana düşkünlüğü, hayal dahi edemeyeceğim güzel sözleri, ilgisi ayaklarımı yerden kesmişti. Onun işten eve gelmesini büyük bir heyecanla beklerdim, uzun uzun sohbetler eder gülerdik, aylarca bu şekilde devam etti mutluluğumuz. Son günlerde önemli işleri olduğu için biraz … Devamını oku
Hayatımın en güzel yıllarını yaşayacağımı düşündüğüm bir yaştaydım. Arkadaşlarım evleniyor, şehirde yeni hayatlar kuruyor, kimileri üniversiteye gidiyor, kimileri kendi işini kuruyordu. Ben ise babamın karşısında başımı eğmiş, ne söyleyeceğini bekliyordum. Babam o gün bana bakmadan konuştu. “Yarın seni ağanın evine götüreceğiz.” Önce ne dediğini anlamadım. “Ağa mı?” Başını salladı. “Evleneceksin.” Düğün gecesi ağa beni öyle … Devamını oku