Kalabalık bir aile mangal partisinde, Gümüş Liyakat Madalyamın doğrudan kor gibi yanan kömürlerin içine atılmasını dehşet içinde izledim. Ben tepki veremeden, sekiz yaşındaki oğlum bağırdı: “Lale Hala onu annemin çantasından aldı!” Cevap anında geldi; yüzüne inen sert bir tokat. “Kapa çeneni, seni küçük baş belası.” Oğlum sertçe yere düştü ve hareket etmedi. Buna rağmen Lale … Devamını oku
Babam bana köyde müstakil bir ev, erkek kardeşime ise İstanbul’da lüks bir rezidans daire vermişti; ailedeki herkes, kimse bunu yüksek sesle söyleme cesaretini gösteremeden çok önce mesajı almıştı. Kardeşim Arda; Levent’te cam duvarlı, güvenlik görevlisi olan, şehir manzaralı ve annemin sanki o gökdeleni kendi doğurmuş gibi iç çekmesine neden olan mermer zeminli bir daire aldı. … Devamını oku
42 yaşımda aşık oldum, hiç kimseye haber vermeden aramızda anlaşıp nikah yaptık, gerçekten aşkı iliklerime kadar hissettim onunla, bana düşkünlüğü, hayal dahi edemeyeceğim güzel sözleri, ilgisi ayaklarımı yerden kesmişti. Onun işten eve gelmesini büyük bir heyecanla beklerdim, uzun uzun sohbetler eder gülerdik, aylarca bu şekilde devam etti mutluluğumuz. Son günlerde önemli işleri olduğu için biraz … Devamını oku
Uzun mesaimin ortasında telefonum titredi; bir anlık bir safça heyecanla daha ekrana bakmadan gülümser gibi oldum. Doğum günümdü. Ailemden kimsenin bir süredir bu tarz günleri hatırladığı yoktu ama yine de içimden bir parça beklemişti işte. Basit bir şey umuyordum. Bir mesaj. Bir “iyi ki doğdun.” Önemli olduğumu kanıtlayan sıradan ve sıcak bir şeyler. Bunun yerine, … Devamını oku
70 yaşındaki Hüseyin Efendi, Anadolu’nun ücra bir kasabasında yaşayan varlıklı bir ağaydı. On yıl önce vefat eden ilk eşi Hacer Hanım’dan geriye, her biri evli barklı üç kızı kalmıştı. İlerlemiş yaşına rağmen Hüseyin Efendi’nin kalbinde hâlâ bir ukte vardı: Soyadını yaşatacak ve aile mirasını devralacak bir erkek evlat sahibi olmak. Bu arzusunu gerçekleştirebilmek için yeniden … Devamını oku
Telefon geldiğinde, ucuz deterjan ve çokça verilmiş “son şans” gibi kokan çamaşırları katlıyordum. Bu detayı çok net hatırlıyorum; çünkü hayatınız bir “öncesi” ve “sonrası” olarak ikiye ayrıldığında, zihniniz en küçük, en tuhaf şeylere tutunur. Leyla’nın çoraplarından birinin tersi dönmüştü. Tişörtlerimden birinde spagetti sosu lekesi vardı. Telefonum koltuğun üzerinde bilinmeyen bir numarayla titredi ve daha cevap … Devamını oku
Kemal’in mektubu elimden kayıp yere düştü. Kalbim göğsümden çıkacakmış gibi atıyordu. Titreyen ellerimle kâğıdı yeniden aldım ve okumaya devam ettim. “Bu satırları okuyorsan artık bu dünyada değilim. Sana gerçeği yüzüne karşı söyleyemedim. Çünkü bunu söyleseydim benimle evlenmeyi kabul etmeyeceğini biliyordum.” Derin bir nefes aldım. Bir sonraki satır ise beni yıllar öncesine götürdü. “Yirmi altı yıl … Devamını oku
17 yaşındayken bir kız bebek dünyaya getirdim ve aynı gün ondan vazgeçtim. Sonraki 15 yılımı bu kararın suçluluk duygusunu taşıyarak geçirdim. Daha sonra, evlatlık bir kızı olan bir adamla evlendim. Onunla aramızdaki bağın sadece bir tesadüf olduğunu sanıyordum… Ta ki o, eğlence olsun diye bir DNA testi yaptırana kadar. Onu doğurduğumda 17 yaşındaydım. Bir kız. … Devamını oku
Boşanmamın ve işimi kaybetmemin ardından, huzur içinde yas tutmak için bir kulübe kiraladım. Ancak yaşlı komşum, yemek kılığına girmiş felaketler getirip duruyordu. Kocası, bir yemeği çöpe atarken beni yakalayana kadar onlara bayılıyormuş gibi yaptım. Karısı hakkında açıkladığı gerçek, o yanık tencere yemeklerine bakış açımı tamamen değiştirdi. Ben Leyla. Geçen yıl hayatım hiç beklemediğim şekilde darmadağın … Devamını oku
Gecenin bir yarısı telefonumun ışığı karanlık odayı aydınlatıp beni o çok ihtiyacım olan derin uykudan uyandırdığında, henüz kırk dakika kadar uyumuştum. Altmış üç yaşından sonra artık öyle kolay kolay uyulmuyor. Çok bitkin olsam bile en ufak bir seste uyanıyorum. O gece Antalya’daki evimde tam ağır bir uykuya dalmışken, telefonumun parıltısı bir şeylerin ters gittiğinin habercisiydi. … Devamını oku