Sevdiğim adamla evlenmeme dakikalar kaldığı ki babamın yerinde donup kaldı. Gözlerindeki o korku dolu bakışları, satır aralarında her şeyi yerle bir etti. Düğün gününde mutluluktan ağlayacağımı hep hayal ederdim. Her şeyden çok, babası Doğan’ın koluna girip beni o yolda sürdürmesini istiyordun. Beni tek başına büyütmüş ve bir kez olsun şikayet etmemişti. Annem ben çok küçükken … Devamını oku
Sessiz Kahraman: Dedemin Büyük Sırrı Dedem Kemal Çetin , emeğin en sessiz adamdı ve yaşamın büyük bir yerinde insanların onun bu sessizliğini karıştırdılar. Isparta’nın unutulmuş bir kenar mahallesinde, yorgun bir evde tek başına yaşayan yaşlı bir adam gördüler ve çekirdeklerin önemsiz olduğunu düşündüler. Eskimiş ceketler, ucuz kahveler, tamir edilmiş aletler ve bir yana hafifçe yatmış … Devamını oku
Ailem uzun süren çarpışmalarla dalga geçti: Boyuyla, geçmişiyle, hatta düğünümüzde bile onu küçük düşürdüler. Ancak şeylerini kaybedip 20.000 dolar için kapımıza geldiklerinde, kolayca affedilmeyi bekliyorlardı. Eşim kabul etti… ama hiç beklemedikleri tek bir şartla. Düğünümde annemin çevresiki o ifadeyi asla unutamam. Mutlu görünmek yerine utanıyordu. Hani “yer yarılsa da içine girsem” diyebilirsin ya, tam öyle … Devamını oku
Yeni doğan ikizlerimize bakmak için işten ayrıldım çünkü kavgayla bunun en mantıklısı olduğu konusunda anlaşmıştık. Ancak Kerem, bebeklerden birine fazladan bir masraf yapmış gibi davranmaya başlar, sorun çözülmez. Sorun saygıydı. Bu nedenle işe geri dönmeyi kabul etmeyi ama tek bir şartla. O sabah saat 03:12’den beri ayaktaydım; Ada göğsümde uyuyor, Defne ise sanki izleri karşı … Devamını oku
“Al şu veledini de cehennemin derinliklerine git” diye tısladı kocam, sabah saat 10:00’daki boşanma duruşmamızın ortasında yedi yaşındaki çocuğuna doğru. “Karar kesinleşti. Her şey benim oluyor” diyerek sırıttı avukattı. Ağlamadım. İtiraz etmedim. Sadece hakime mühürlü, siyah bir dosya uzattım. Oda nefeslerinin kesici bir sessizliğe bürünmesi. Hâkim, gizli, finansal istatistikler yüksek sesle okumaya başladı, eski kocamın … Devamını oku
Ceyda, büyüme üzerine açık valizini koymuştu ki yedi yaşındaki oğlu Arda kapıda belirdi. Ağlamıyordu, küçük kalbinin taşıyamayacağı kadar ağır bir şey duymuşçasına, hiçbir çocukta olmaması gereken tuhaf ve donuk bir ciddiyet vardı. “Anne…” diye fısıldadı Arda, kadınların aracılığıyla. “Babamın bir sevgilisi var… Ve sen gitmece bütün parayı alacakmış.” Ceyda kımıldayamadı. Haftalardır hazırlandığı önemli bir müşteri … Devamını oku
Kızım Zeynep beş yaşında öldü ve ben en kötü anın doktorun “Üzgünüm, onu kurtaramadık,” dediği an olduğunu sanmıştım. Öyle değilmiş. En kötü an, bir hafta sonra pembe kazağının kolundan çıkan bir notu açıp şunu okuduğum andı: “Kocan sana yalan söylüyor. Videoyu izle. Yalnızken.” Zeynep başta iyiydi. Ancak bir salı günü ateşle uyandı. Perşembe gecesine gelindiğinde, … Devamını oku
Gelinim doğum sırasında ölürken ama sekiz adam tabutu kaldırmaya uğraşırken, onu yerinden bir santim bile oynatamadılar. O an Karacaahmet Mezarlığı’nda dizlerinin üzerine çöktüm ve tabu açmaları için onlara yalvardım. Çünkü bir şey oldum. Hafif bir tıkırtı. Zayıf. Kuru. İçeriden girilebilir. Kasabamızdaki herkes, Leyla’nın “takdir-i ilahi” ile vefat ettiğini söyleyip ayrılmadığını görür. Ben inanmadım. Bu kez … Devamını oku
Vefat eden oğlumun yatağında oturmuş, onun tişörtlerinden birini tutuyordum ki öğretmeni arayıp okulda benim için bir şey bıraktığını söyledi. Yavrum gideli haftalar olmuştu. Sesini duyamamış, yüzünü son bir kez görememiştim ama aniden birisi bana onun hâlâ söyleyecek bir şeyi olduğunu söylüyordu. Telefon çaldığında, Ömer’in mavi kamp tişörtünü yüzüme bastırmış durumdaydım. Hâlâ hafifçe o kokuyordu. Artık … Devamını oku
Ortak hesabımızdan binlerce liranın eksildiğini ve gizli otel kayıtlarını keşfettikten sonra 36 yıllık evliliğimi bitirdim; eşim ise kendini açıklamayı reddetmişti. Bu kararımla barıştığımı sanıyordum. Sonra, cenazesinde babası sarhoş bir halde yanıma gelip her şeyi yanlış anladığımı söyledi. Tarık’ı beş yaşımızdan beri tanıyordum. Ailelerimiz yan yana evlerde oturuyordu, bu yüzden birlikte büyüdük. Aynı bahçe, aynı okul, … Devamını oku