admin 
TEK KIZIMIN ÖLÜMÜNDEN SORUMLU ÇOCUĞU EVLAT EDİNDİM — DOĞUM GÜNÜMDE, YILLARDIR SAKLADIĞI GERÇEĞİ AÇIKLADI. Hiçbir anne babanın evlat acısı yaşamasını istemem. 11 yaşındaki kızım Zeynep, bir trafik kazası sonucu hayatını kaybetti. Ona, yetimhanede büyüyen Mert adında bir genç çarpmıştı. Mert ve arkadaşları bir spor müsabakasından dönüyorlardı. Mahkemede çocuk samimiyetle ağladı; bunun korkunç bir kaza olduğunu … Devamını oku
Cem’in arabasını uzaktan takip ederken ellerim direksiyonda titriyordu. Kendime defalarca “Belki de yanlış anladın.” diyordum. Belki o mesaj işle ilgiliydi. Belki bir arkadaşının yaptığı anlamsız bir şakaydı. İçimdeki umut, aklımdaki şüpheyle mücadele ediyordu. Yaklaşık yirmi dakika sonra şehir merkezinden ayrılıp eski bir mahallenin dar sokaklarına girdi. Ben de birkaç araç geriden onu izlemeye devam ettim. … Devamını oku
Murat telefonu elinde tutarken bahçe kapısının önünde araç frenlerinin sesi duyuldu. Nermin Hanım’ın elindeki sürahi yere düştü. Plastik kap çimenlerin üzerinde yuvarlanırken Derya sandalyesinden kalktı ve evin arka kapısına doğru koştu. “Telefonu kapat!” diye bağırdı. “Hemen kapat şunu!” Murat ekranı yumruklarıyla karıştırdı ama hat kapanmıyordu. Telefondaki görevli hâlâ konuşuyordu. “Elif Hanım, bizi duyabiliyorsanız sakin kalın. … Devamını oku
Baran telefonu kapattıktan sonra birkaç saniye elimdeki ekrana baktım. Sesindeki telaş sahte değildi. Hastaneden çıktığımı öğrenmişti ama eve girdiğimi bilmiyordu. Demek ki beni henüz sadece kayıp sanıyordu. Cemil Bey karşımdaki sandalyeye oturmuş, babamın bıraktığı belgeleri sessizce inceliyordu. Altmış yaşını geçmişti. Babamla otuz yıldan fazla çalışmış, ailemizin bütün yükselişini ve bütün kavgalarını görmüştü. Fakat onu ilk … Devamını oku
“Kaan Bey, sizin de bilmeniz gereken bir şey var. Selin sizi Emre için terk etmedi. Sizi susturmak için terk etti.” Derya’nın bu sözlerinden sonra salondaki fısıltılar bir anda kesildi. Selin’in yüzündeki gelin makyajı bile korkusunu gizleyemiyordu. Emre ise nikâh masasının yanında taş kesilmişti. Babası Rauf Bey, iki güvenlik görevlisine eliyle işaret etti. “Bu kadını hemen … Devamını oku
BÖLÜM 2 Cem’in son cümlesini duyduğumda kapının kolunu bıraktım. “Elif geri dönerse bu evde hiçbiriniz kalamazsınız.” Ne demek istediğini anlayamamıştım. Dört yıldır yüzünü görmediğim kızımın bu evle ne ilgisi olabilirdi? Tapu Murat’ın üzerindeydi. Ev bankaya ipotek edilmişti. Elif’in elinde ne vardı? Ertesi sabah Cem’i avlunun köşesinde yalnız yakaladım. “Dün gece söylediğin sözü açıkla,” dedim. “Elif … Devamını oku
Hakkı Bey’in son cümlesinden sonra toplantı odasında öyle ağır bir sessizlik oluştu ki klimanın uğultusu bile duyuluyordu. Nermin Hanım önce bana, sonra Hakkı Bey’e baktı. “Ne saçmalıyorsunuz?” dedi. “O gün olanlar talihsiz bir kazaydı.” Hakkı Bey bastonunun sapına iki eliyle yaslandı. “Bir kazada insan önceden hastane raporunu değiştirmesi için avukatı aramaz, Nermin.” Murat başını hızla … Devamını oku
Aysel Hanım derin bir nefes aldı. Gözlerinden süzülen yaşları silmeye bile çalışmadı. “Çünkü o doğum lekesi sadece bir ben değil,” dedi kısık bir sesle. “O, yıllardır saklanan bir gerçeğin işareti.” Kalbim deli gibi atıyordu. “Ne demek istiyorsun?” Yatağın kenarına oturdu, elleri titriyordu. “Bundan otuz beş yıl önce annenin en yakın arkadaşı bendim. Aynı mahallede büyüdük, … Devamını oku
Telefonu kapattığım anda içime tarifsiz bir korku çöktü. Ece’nin annesinin sesi hâlâ kulaklarımdaydı. Ne ağlıyordu ne de gülüyordu. Ama sesindeki titreme, sıradan bir şey olmadığını anlamam için yeterliydi. Arabaya atlayıp doğruca hastaneye gittim. Koridor boyunca yürürken kalbim göğsümden çıkacak gibi atıyordu. Odaya yaklaştığımda içeriden kahkahalar duyunca kısa süreliğine duraksadım. Günlerdir o serviste böyle bir ses … Devamını oku
Kapının önünde duran kişi, Meral’in yıllardır görüşmediği eski eşi Hasan’dı. Meral’in yüzündeki şaşkınlık yerini korkuya bıraktı. “Sen… Senin burada ne işin var?” diye kekeledi. Hasan sakin bir ifadeyle bana baktı. “Davet ettiğiniz için geldim,” dedi. Onu içeri buyur ettim. Meral ise sandalyesine çökmüş, gözlerini Hasan’dan ayıramıyordu. Masadaki herkes sessizdi. Zeynep bile neler olduğunu anlamaya çalışıyordu. … Devamını oku