Selma yavaşça annesinin kulağına doğru
Sonra geldi. Selma’nın kulağına doğru eğildi. Ve bir şey yedidi. Onu başka kimse duymuyordu. Ne gardiyanlar. Ne sosyal hizmet görevlisi. Ne de kollarını geri kazanmış, güncel hafızasında taze bir halde yarı açık kapıdan izleyen Albay Mehmet . Sadece Rüya . Kızın söylediği şey o kadar basit, o kadar imkansızdı ki, kadın bir nefes almayı bıraktı. … Devamını oku